Obszar powstał w okresie zlodowaceń, kiedy z topniejącego lodowca wypływało wiele rzek. Pradolina Bzury-Neru pokrywa się częściowo z Pradoliną Warszawsko-Berlińską (wyznaczony jest tam inny obszar Natura 2000) pomiędzy Łowiczem i Dębiem. Koryta rzek Bzury i Neru są uregulowane. Obszar został powołany dla zachowania cennych siedlisk przyrodniczych, których stwierdzono aż dziewięć, w tym łęgów, łąk i torfowisk.
Obszar charakteryzuje się sporą liczbą stawów rybnych, rowów, starorzeczy i dołów potorfowych w różnych stadiach zarastania, znajdują się tu rozległe łąki kośne i uprawiane. Środkowy odcinek doliny pokrywają torfowiska niskie i przejściowe, zlokalizowane na prawie już wyeksploatowanych złożach torfu. Występują tu także łąki trzęślicowe, turzycowiska, szuwary trzcinowe, zarośla łozowe oraz olsy. Niewielkie kompleksy lasów łęgowych zachowały się wzdłuż rzek. W dużej części ostoi zachodzi intensywna sukcesja regeneracyjna na skutek wycofywania się rolnictwa: odtwarzają się naturalne lasy łęgowe, olsy oraz zespoły szuwarowe. Jest to najcenniejszy obszar bagienny w środkowej części kraju.
Świat roślin reprezentują tu liczne rzadkie gatunki, np. storczyk kukułka szerokolistna, miecznik nadmorski, listera jajowata, grążel żółty, grzybienie białe, porzeczka czarna i inne. Ponad 100 gatunków ptaków znajduje na terenie ostoi miejsce do lęgu.

Dane zaktualizowano w 2009 r.

W pobliżu obszaru znajdują się trzy miasta powiatowe: Kutno, Łowicz i Łęczyca. Każde z nich jest dobrze skomunikowane z resztą kraju – można dojechać pociągiem, PKS-em lub własnym transportem. Najbliżej ostoi można dojechać od strony południowej, drogą lokalną Łowicz - Łęczyca - Wiczkowice, gdzie należy skręcić na zachód w drogę podrzędną do Rożnatowa i Dąbia.
Region ten dysponuje zróżnicowanymi atrakcjami turystycznymi, zarówno przyrodniczymi jak i kulturowymi. Dla wielbicieli ekoturystyki magnesem mogą być trzy obszary chronionego krajobrazu i rezerwat przyrody Błonie oraz bogata oferta gospodarstw agroturystycznych. Znajdują się tam także wysokiej klasy zabytki kultury. Wśród nich na szczególne uznanie liczyć powinny: Archikolegiata w Tumie, kościół konsekrowany w 1161 roku i Zamek królewski w Łęczycy, wzniesiony w połowie XIV stulecia, za panowania Kazimierza Wielkiego. Kutno może poszczycić się XVIII-wiecznym Pałacem Saskim i Zespołem Pałacowym Gierałty w parku im. Wiosny Ludów.
Region od lat szczyci się przywiązaniem do sztuki ludowej – można ja podziwiać m.in. w Skansenie wsi łowickiej w Marzycach, w Muzeum Łowickim oraz w Muzeum Ludowym w Sromowie. W Kutnie warto na pewno odwiedzić Muzeum Regionalne w budynku dawnego ratusza, Muzeum Bitwy nad Bzurą ze stałą ekspozycją oraz przespacerować się po Starym Mieście. W miejscowości Piątek wypada geometryczny środek Polski.
Turyści korzystają z bazy hotelowej w wymienionych miastach. Informacje turystyczne w łódzkim oddziale PTTK i punktach informacji turystycznej.

Do najpoważniejszych zagrożeń ostoi zalicza się zanieczyszczenie wód, regulacje rzek; zaniechanie uprawy łąk, intensyfikacja gospodarki stawowej.

Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Łódzi, 91-402 Łódź, ul. J. Matejki 16, tel. (0-42) 631-79-00;

Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Łodzi, http://lodz.rdos.gov.pl/, rdos@lodz.uw.gov.pl, tel. (0 42) 664 11 35, fax. (0 42) 664 21 66

Lokalna Organizacja Turystyczna Ziemi Łęczyckiej, www.leczyca.pl, lotleczyca@op.pl, tel. (0-24) 721 89 65