INSTYTUT NA RZECZ EKOROZWOJU
|
|
Torfowiska SułowskiePowierzchnia : 44.3 ha Kod obszaru : PLH080029 Forma ochrony w ramach sieci Natura 2000:
specjalny obszar ochrony siedlisk (Dyrektywa Siedliskowa) Status obszaru :
obszar zatwierdzony Decyzją Komisji Europejskiej Opis : Obszar obejmuje dwa bagienne zbiorniki wodne o charakterze pomiędzy eu- a dystrofią, leżące na granicy pól uprawnych, lasu i zakładającego się torfowiska niskiego, porośniętego obficie zaroślami Salix ssp. i Alnus glutinosa. Największy udział w zarastaniu zbiornika ma tu Typha latifolia, Phragmites australis, Schoenoplectus lacustris, Carex ssp., Thelypteris palustris oraz Polygonum amphibium.
Do obiektu z powodzeniem reintrodukowano aldrowandę pęcherzykowatą: W południowo wschodniej części zbiornika, w 4 zróżnicowanych florystycznie mikrosiedliskach, wprowadzono łącznie 250 roślin (150 namnożonych tutaj i 100 z uprawy w Ogrodzie Botanicznym) pochodzących z jeziora Długiego na Pojezierzu Łęczyńsko -Włodawskim. Podczas kontroli przeprowadzonej w roku 2000 stwierdzono obniżenie poziomu wody o około 80 cm, co miało negatywny wpływ na populację aldrowandy. Niedostępność niektórych obszarów zbiornika wykluczyła ich eksplorację, jednakże biorąc pod uwagę ich wielkość, można szacować, że badana populacja w zbiorniku mogła liczyć około 1000 roślin. Z odnalezionych 300 roślin większość leżała na wilgotnym mule. W tej sytuacji połowę roślin przeniesiono do drugiego, większego zbiornika oddalonego około 1 km w kierunku północno-zachodnim od rezerwatu. Rośliny pozostawiono w dwóch miejscach. Jedno znajduje się na jego południowo-wschodnim przybrzeżu, w rozlewisku oddzielonym od głównego zbiornika pasem Typha angustifolia, wśród rzadkich kęp Phragmites australis, Carex gracilis, Typha latifolia, Schoenoplectus lacustris i Polygonum amphibium. Drugie mikrosiedlisko, podobne do pierwszego, oddalone jest około 150 m w kierunku północno-zachodnim.
Dane zaktualizowano w 2009 roku. Interpretacja turystyczna :
Obszar jest stosunkowo łatwo dostępny samochodem i koleją. Można tam dojechać drogą Subice – Ośno Lubuskie do miejscowości Sułów.
Ekoturystyka: O atrakcyjności ostoi stanowią walory przyrodnicze torfowisk.
Turystyka kwalifikowana: piesza, rowerowa, konna.
Turystyka krajoznawcza: obszar leży w strefie przygranicznej Państwa.
Turyści korzystają z bazy hotelowej w Rzepinie i Słubicach oraz gospodarstw agroturystycznych. Zagrozenia : Do najpoważniejszych zagrożeń należy obniżenie poziomu wody. Ważne dla Europy gatunki roślin (z Zał. II Dyr. siedliskawej), w tym gatunki priorytetowe:aldrowanda pęcherzykowata,
Obszar biogeograficzny : kontynentalny Instytucje, w których można uzyskać informacje o
obszarze:: Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Gorzowie Wielkopolskim, http://www.gorzow.rdos.gov.pl
Lubuska Regionalna Organizacja Turystyczna, ul. Podgórna 7, 65-057 Zielona Góra, www.lotur.eu
Klub Przyrodników;
GMINY
Rzepin,
|